Nieuws & Events

News

Ongekroonde Belgische koningen van de Nieuwe Wereldwijn ?

Misschien zijn wij wel van de oude stempel

 

 

In de Vino Top-1000 kwamen Johan en Björn Monard met ad Bidendum als winnaars uit de bus van onze telling ‘De 250 beste wijnen.’ Een verrassing, toch wel, als is het maar omdat de telling gebaseerd was op toppers uit Vino-degustaties, die in de meeste gevallen een Franse regio als onderwerp hebben. En zijn de gebroeders Monard niet de ongekroonde Belgische koningen van de Nieuwe Wereldwijn? Zij voeren geen Franse wijnen in. “Niet uit principe,” zegt Johan, “maar vooral omdat het niet de bedoeling is te concurreren met Provino.” Vino had een openhartig gesprek met de zonen Monard, vier jaar na het overlijden van vader Justin Monard.

“Ik heb dertien jaar gewerkt bij mijn vader,” zegt Johan Monard terwijl hij de ogen mijmerend halfdicht knijpt. “Ik had een moeilijke band met hem. Er bestond nergens anders goede wijn dan in Frankrijk en daar moesten we dan ook altijd met vakantie. Die vakanties bestonden uit bezoekjes aan schimmelkelders. We moesten rode wijn met eieren eten en dat vonden we verschrikkelijk – we zijn alle twee, Björn en ik, immers gewijd met champagne. Het zou een dégoût of een passie worden, wijn. Toch werd het het laatste. Ik leerde het verschil kennen tussen een Nuits Saint Georges ‘Les Vaucrins’ van Chevillon en dezelfde cru van Remoriquet. Ik moest als 16-jarige een degustatie leiden voor een groep klanten uit Turnhout, waaronder een aantal erg kritische notabelen. Dat was een harde leerschool.”“Toch was dat niet de reden dat ik wegging bij onze Pa. Je moet weten, ik deed álles bij Provino. Ik runde in feite het bedrijf. Het was een bittere pil toen onze wegen scheidden. Waarom is het zover gekomen? Ik wilde vooruit en ik wilde meer, iets nieuws. Ik was overtuigd dat Chili een schitterende prijs/kwaliteit in huis had. Maar mijn vader wilde daar niets van weten. Hij wilde geen greintje macht overdragen. In een eerste tijd was het bikkelhard voor ons, we zagen zwarte sneeuw. Wij zijn minuscuul gestart en we hadden een minimumloon. Ik had nauwelijks iets opzij en Björn was pas van school en had ook geen geld. We konden niet zomaar een portefeuille uitbouwen. We zijn gestart met twee contracten uit Chili en Clos Martinet (Priorat) plus wat steun van de bank. De mensen kenden de naam Monard wel en dat opende soms deuren, maar anderen, de “gastronomische” restaurants van die tijd, wilden die ‘exotische’ wijnen niet. Dat was een streep door mijn rekening. Gelukkig was er een nieuwe lichting van wijnliefhebbers en sommeliers die uit de Nieuwe Wereld wel eens iets anders wilden proeven dan Concha y Toro. Piet Vannieuwenhuyse van het Dock’s Café in Antwerpen, was bijvoorbeeld meteen geïnteresseerd. In Nederland was ook Kees Helder een steunpilaar voor ons. Hij heeft kort nadien zijn derde ster gehaald met Parkheuvel in Rotterdam. Die mensen waren ambassadeurs voor ad Bibendum, waarvoor nog altijd dank. Maar voor de rest was het vooral wroeten. Wij hebben dikwijls aan ons bureauke gezeten met ons hoofd in de handen: hoe gaan we ons redden? Er was een conservatieve clan die duidelijk tegen ons was: ‘Jullie hebben jullie vader in de steek gelaten!’ klonk het. Maar ik had niets liever gehad dan dat ad Bibendum een deel werd van Provino. Zelfs toen we echt voet aan de grond kregen in Chili, bleef ik ervan overtuigd dat ik ons bedrijf in Provino had kunnen integreren.”
Topkwaliteit voor veel minder geld
Na twee jaar zijn we ook in Brussel begonnen, in Jette, waar Johan nog altijd woont. Vanaf toen begon het te lopen. Mensen vonden ons wel duur, maar we brachten dan ook de top uit de Nieuwe wereld. We moesten telkens bewijzen dat de Nieuwe wereld beter is. Flessen van 30 euro drinkt niemand elke dag, maar als zo’n fles uit de Nieuwe Wereld komt, moet hij een topper uit Europa waard zijn die drie keer zoveel kost. Een van onze klanten dronk graag de Cabernet van Santa Inés en schonk die dan aan etiket-drinkers. De lege fles Pichon Comtesse zette hij op de schouw terwijl hij de Santa-Inés in een karaf op tafel plaatste. Lof alom. Madame de Lencquesaing van Pichon-Comtesse die zich altijd een geweldige Bordeaux-fan noemde en heel ‘chauvine’ was, maakt nu enkel nog wijn in Zuid-Afrika, zoals u weet. Zij weet nu ook beter.” “U noemt het ‘moderniteit’. Maar toen we begonnen, vonden veel mensen dat we ‘ontwikkelingslanden’ brachten. Wij waren overigens niet de eersten. In feite brachten de supermarkten ook al moderniteit. Maar zij stelden basiswijn voor. Onze vernieuwing was: kwaliteit- en karakterwijn uit de Nieuwe Wereld. Dat wat we nu boutique wineries noemen en die maar 2% uitmaken van de totale productie. Na Chili en Priorat volgde Argentinië. Dan pas Australië en tenslotte Nieuw-Zeeland. Wij kozen enkel de besten en we waren er vrij vroeg bij, in de jaren ‘90. Het was een magisch moment, je voelde dat er iets gebeurde. Op die manier hebben we een unieke portefeuille kunnen samenstellen, met namen zoals Leeuwin Estate in Margaret River, Seresin in Marlborough. Ata Rangi in Martinborough... Van alle producenten die we ooit hebben geïntroduceerd, blijft nog altijd 70% over. En de verklaring voor de 30% die verdween is dan nog vaak te zoeken in scheidingen en fusies waardoor de domeinen in andere handen overgingen.”
Oude stempel
“Maar ondanks alle moderniteit zijn we misschien nog van de oude stempel. Wij willen een persoonlijke band met de producenten. Chileense wijnen kopen via de Place de Bordeaux interesseert ons niet. Onze eerste bestellingen van Seresin en Pegasus, dat waren geen paletten, maar dozen. Onze boekhouder verklaarde ons gek. ‘Tot in het zuidelijkste puntje van Nieuw-Zeeland reizen om daar dan 48 flessen te bestellen? Komaan.’ Dat is ons Bourgogne-kantje: klein beginnen, vertrouwen winnen, elk jaar verder opbouwen. Een ander traditioneel trekje van Björn en mij is dat we onze wijnen graag verkopen wanneer ze hun hoogtepunt benaderen, ook al moeten we ze daarvoor jarenlang in stock houden. Dat is tegenwoordig uniek, zeker voor de nieuwe wereld.”
Vergeten hoe lekker het is
“Het is een misvatting dat enkel Europese wijnen goed rijpen in de kelder,” zegt Björn, ”Nadat de kritiek losbarstte op de ‘geconcentreerde alcoholbommen’ lieten veel wijnliefhebbers hun wereldwijnen terzijde liggen in hun kelder. Ze dronken liever iets anders, iets ‘elegants’. Maar nu die zogenaamde elegante wijnen geweldig duur worden, vinden ze die vergeten wijnen uit Australië of Chili terug in hun kelder. En wat blijkt? Niet alleen blijken die wijnen geweldig goed bestand tegen de tijd. Maar ze hebben ook een pak aan elegantie gewonnen, omdat alle elementen intussen mooi verweven zijn. Dus nu zien we weer een vernieuwde interesse in Australische, Chileense en Nieuw-Zeelandse topwijn en zijn de klanten blij dat we die voor hen in perfecte omstandigheden hebben laten rijpen. Neem nu een Neudorf Pinot Noir 2003 uit Nelson. Die is gewoon fantastisch mooi geëvolueerd.”“Op zeker moment is Europa er bijgekomen, dat klopt. Omdat het voor ons niet uitmaakt van waar een goede wijn komt. En ook omdat er zich de opportuniteit aandiende om een deel van de portefeuille van Pasqualinno over te nemen. Alleen: niet Frankrijk om geen kannibalisme te plegen op Provino. In 2010 overleed onze vader, maar onze zussen waren toen al in de zaak gekomen. Een aantal zeer goede wijnbouwers uit Frankrijk is bij ons komen aankloppen, maar die hebben we afgewezen. In ons assortiment hebben we een champagne en een wijn uit het Zuiden, gewoon omdat de restaurants erom vroegen.”“Het is waar dat de hoge Australische en Nieuw-Zeelandse dollar het enthousiasme wat heeft onderdrukt, maar daar hadden we een dubbel antwoord op. Ten eerste waren er onze alternatieven uit Zuid-Amerika. En ten tweede hebben we met producent Rolf Binder een eigen label uitgebouwd om de kosten te drukken. We hebben een periode achter de rug dat bij de restaurants niets meer mocht kosten dan 10 euro. Gelukkig mag er nu weer wat genoten worden.”

 

(Bron:SEPTEMBER-OKTOBER 2014 | Nr 4 | VINO ! 41)

Lees meer

News

Charles Smith approach makes wine people love to drink (Wine Spectator 10/2014)


Ontdek het fantastische & bewogen wijn/levensverhaal van George Smith. Zie "lees meer".

Of bestel meteen een proefpakket met een mooie korting !   

 

 

Lees meer

Een selectie van gequoteerde wijnen met een score van 90+

Parker, Jancis Robinson, James Halliday, Clive Coates, Stephen Tanzer, Wine Spectator, Joelle Thompson, Michael Cooper, Bob Campbell, Tyson Stelzer, Frank Van der Auwera, Alain Bloeykens, ..

Bekijk de wijnen

De regio's

Navigeer door de verschillende landen

Meer info

Proefpakketten

Bekijk onze proefpakketten

Meer info